Jak szybko rosną papugi? Kiedy zabrać je do domu? Oraz czy da się oswoić starsze papugi?

  • Paweł Kopeć
  • 03.12.2021

Wstęp

W tym krótkim wpisie przedstawię Wam jak szybko rozwijają się nimfy. Zaobserwujemy ten proces od zarodka w jajku aż po samodzielną papugę. Również dowiecie się jaki jest optymalny czas, aby zabrać papugę z woliery tak aby móc ją oswoić, oraz nie skrzywdzić jej. 

Ile papugi siedzą na jajkach?

Proces rozwoju papug zaczyna się od jajka. W momencie, gdy papuga składa zalężone jajko to zarodek w nim się rozwija. Inkubacja w przypadku jajek nimf trwa 18 dni. W przypadku rudosterek zielonolicych oraz mnich nizinnych jest to 24 dni.

Gdy piskle wykluwa się jest ślepe, bez piór i niesamodzielne. Oczy otwiera po kilku dniach, jednak pełną samodzielność otrzymuje dopiero po kilku tygodniach. W tym czasie jest wpełni zależne od swoich rodziców. Które nie tylko karmią go, ale także ogrzewają oraz uczą pewnych zachowań po opuszczeniu budki. A pióra pojawiają się w kolejnych dniach życia papugi.

Jak długo są pod opieką rodziców

Nie każdy o tym wie, ale młoda papuga po wyjściu z budki nie jest jeszcze samodzielna. W przypadku nimf młode pozostają w budce ok 4-5 tygodni. Po wyjściu są jeszcze dokarmiane przez rodziców ok 2 tygodni.

Zanim zdecydujemy się oddzielić młode od rodziców należy przypilnować i zauważyć czy młode pobierają samodzielnie pokarm. Te wszystkie czasy są umowne, jednak zawsze może zdarzyć się tak, że jakaś papuga rozwija się szybciej lub wolniej. Więc gdy nie mamy 100% pewności, że papuga pobiera pokarm samodzielnie od kilku dni to nie powinniśmy jej przedwcześnie rozdzielać z rodzicami.
Pamiętajmy, że obecność rodziców pomaga papugom uczyć się pewnych zachowań np. samodzielnego jedzenia.

Jak zmienia się waga papug wraz z wiekiem

W ramach ostatnich lęgów papug postanowiłem na podstawie jednego gniazda nimf zbadać wagę papug dzień po dniu. Aby w późniejszym czasie mieć odniesienie i sprawdzac czy papugi w prawidłowy sposób się rozwijają.

Jednak rozwój poszczególnych papug ma sporo zmiennych takich jak ilość i jakość pokarmu, opieka rodziców czy temperatura otoczenia. O tym jednak postaram się napisać osobny wpis.

Dzień1 papużka (waga w gramach)2 papużka (waga w gramach) 3 papużka (waga w gramach)
13.73.73.8
25.76.76.1
39.49.78.4
41110.59.2
514.814.111.6
618.317.816
721.121.915.8
825.825.419.8
927.333.424.6
1035.539.825.6
1140.338.531.3
1246.148.535.5
1343.254.433.5
1453.762.241
1559.964.642.5
1658.965.642.5
1765.570.252.9
1864.278.858
197385.966.2
2083.29569.6
2188.595.273.7
2294.895.566.8
2397.690.676
2496.892.274.3
2590.397.477.2
2698.393.687.1
2798.599.475.4
289899.289.6
29106.280.890
3097.191.1
31100.7
3297

Analizując tabelę zmiany wagi poszczególnych piskląt wraz z każdym dniem można dostrzec nagłe wzrosty lub spadki wagi. Papużki były ważone codziennie mniej więcej o tej samej godzinie. Te różnice mogą wynikać oprócz wspomnianych wcześniej czynników z ilości pokarmu w wolu.
Jednak takie wyniki pokazują nam jak to odbywa się w naturalnych warunkach. Gdzie na przyrosty młodych ma wpływ tak wiele czynników.

W jakim wieku najlepiej zabrać papugi do domu

Dochodzimy więc do kluczowego pytania czyli kiedy powinniśmy zabrać papugę od rodziców tak, aby była przygotowana do samodzielnego życia oraz żeby nie wyrządzić jej żadnej krzywdy.

Jak wspomniałem we wcześniejszych akapitach odpowiedni wiek dla nimf oraz innych małych czy średnich papug to zwykle ok 2 tygodni po wyjściu z budki. Jednak wszystko jest zależne od tego, czy dana papuga zaczęła sama jeść. Tak naprawdę to jest jedyny wyznacznik.

Warto wziąć pod uwagę, że pewne zachowanie papug może nas oszukać co do ich samodzielności. Pewnie teraz się zastanawiacie o czym ja mówię. Że jak to papugi mogą nas oszukać.
Młode papugi to są straszne wymuszacze jedzenia. Nawet po czasie osiągnięcia samodzielności potrafią jeszcze długo wymuszać dokarmianie przez rodziców. Więc jedynym dowodem samodzielności u papug jest obserwacja przez kilka dni czy papuga sama je pokarm.

Czy da się oswoić starsze papugi?

Najważniejszym czynnikiem dla osób zainteresowanym wiekiem papug jest przeświadczenie, że im młodsza papuga tym łatwiej jest ją oswoić. A papug starszych nie da się oswoić. Tak naprawdę faktem jest to, że młode papugi z reguły jest łatwiej oswoić. Ale na proces oswajania duży wpływ ma też wiele innych czynników. Najważniejszym z nich są doświadczenia papużki, którą chcemy oswoić.
Papuga, która od małego żyła w strachu przed człowiekiem i na sam widok człowieka przyspiesza jej oddech oraz rozbija się w klatce/wolierze. Niewątpliwe będzie trudniejszym okazem do oswojenia. Na to wpływ może mieć postępowanie hodowcy do swoich ptaków (młodych i starszych). Jeżeli całe stado się boi hodowcy, to młode papugi będą również przejmowały te cechy od reszty stada.

Jeżeli nasze dorosłe papugi nas się nie boją, oraz oswoiliśmy papugi już w gnieździe podczas gdy one rosły. To takie papugi powinny być łatwiejsze w oswojeniu.
To wszystko odnosi się również do dorosłych papug. Biorąc papugę z bagażem złych doświadczeń, musimy być świadomi że oswojenie takiej papugi może potrwać bardzo długo – lub może nigdy się nie udać.
Znam przypadki, że do nowych domów oddawane były dorosłe, wolierowe papugi. I nie było problemów z oswojeniem ich. Jednak te papugi nie żyły z urazem do człowieka. Nie bały się go na tyle, żeby w nowym domu nie dać się poznać na nowo.

Podsumowanie

Jak widzicie papugi samodzielność otrzymują bardzo szybko. Bo w ciągu kilku tygodni są samodzielne. Ważne, aby nie zabierać zbyt młodych papug z gniazda, gdyż możemy wyrządzić im krzywdę.
Oswajanie nimf i innych papug nie koniecznie musi być łatwiejsze od wieku papugi, ale od jej doświadczeń. Młode papugi z reguły nie mają złych doświadczeń z człowiekiem, dlatego są z łatwiejsze do oswojenia.

Poprzedni

Jak rozpoznać, że papuga jest chora? Oraz pierwsza pomoc!

Następny

Papuga NIMFA: hodowla i rozmnażanie. 5 ZASAD Jak robić to prawidłowo?

Paweł Kopeć

Zakochany w papugach, szczególnie upodobałem sobie nimfy w mutacjach. W mojej hodowli można spotkać aktualnie również inne papugi. W przyszłości chciałbym mieć własne „Ranczo” z różnymi zwierzętami.